Geklopte melk: Ik kwam een paar keer bij Mariëlle over de vloer. In haar huis een zeldzaam serene sfeer. Er stond een groot portret tegen de muur. Ik durfde niet te vragen of het een zelfportret was. Mijn ogen schoten heen en weer, van haar naar het portret maar het antwoord vond ik niet. We praatten, lang en kalm. Zij zette koffie, schonk in, klopte melk met een elektrisch kloppertje, heel geduldig en liet de geklopte melk traag in de kopjes zakken. Een baard van melk, een bijna stilstaande waterval. Ik hield mijn adem in, bang dat één uitademing alles zou verstoren.