Krassende nagels
“Ik wil” zegt Mireille.
Zij tikt met haar wijsvinger op haar wang, een oude wang, maar zodra ze tikt oogt hij jong.
“Zoen?” vraagt Mirko.
Mireille’s ogen glinsteren.
Ze komen overeind, hoofden over de tafel uit, boven het vaasje.
Zij sluit haar haar ogen.
Hij tuit zijn lippen.
Zij bolt haar wang.
En dan, vlak voordat Mirko zoent, bedenkt hij zich en likt aan de kers op haar neus.
Gelijk horen ze een lichaam ploffen. Ze vallen elk weer in hun stoel. Op het plaatsje Keeshond, poten tegen het achterraam. Nagels krassen over het glas. De rozenblaadjes dwarrelen weer neer.