Hamer valt: Het duurt altijd langer. We zitten om tafel, nu, thuis, aan keukentafels, voor goedgevulde boekenkasten, met een agenda die kort, en voorspelbaar is, klaar voor de start, al is er in het echt is altijd iemand laat en anders wordt hij halverwege gestoord -over die bruine tas, dat laptopsnoer, kom dadelijk nog even naar mijn kamer- en online springt er ergens een hond op schoot, valt een glas, een kind, barst iemand in tranen uit en wordt er met omhaal getroost, tot we bij het vallen van de hamer, precies die afspraken maken die iedereen verwacht. Ga ik zweverig voort.