Blonde kopjes: Einde van de middag. De avond valt. Iemand trekt rammelend een groencontainer over het trottoir. Kinderen spelen. Ik hoor hun voetstappen, uitroepen, maar versta ze niet. Aan de overkant brandt overal het licht. De gordijnen zijn nog open. Een buurman kijkt tv, een groot zwart scherm met in het midden een witte sprekende vlek. Onderin de ondertiteling, wisselende regels. Een huis verder de buurman achter zijn p.c., koptelefoon, opgetrokken schouders, blik op het scherm. En hier recht tegenover: vader ligt op de vloer, zijn kinderen cirkelen om hem heen. Twee stuiterende blonde kopjes, alsof ik naar mijn eigen verleden kijk.