Sokken drogen: Ik werkte in Zutphen in het theater, schemerig en provinciaals. De baas, een boomlange bullebak, rende de hele dag briesend rond.
Op een dag kwam ik door de regen uit Deventer fietsen. Ik hing mijn sokken te drogen op de c.v., natte wolsliertjes op een bladderend verwarmingselement. Na de koffiepauze waren ze verdwenen.
“Even in de droogtrommel gegooid”, zei José, warmhartige vrouw van de huishoudelijke dienst.
“Moest je meer drogen?”
“Nee, alleen jouw sokken zitten er in.”
En dat is wat ik voor me zie als ik aan Zutphen denk: twee rafelige sokken, eenzaam rondjes draaiend in een reusachtige droogtrommel.