Stervend konijn: Ze dachten dat het konijn doodging en zij nam het op schoot. Daar lag het, moeizaam ademend, ogen gesloten. Het lijfje drukte op haar benen, zwaar en warm voor zo’n klein konijn. Ze kroelden het om beurten voorzichtig tussen de oren, zij legde een hand op de flank. Samen probeerden ze te bedenken hoe oud het was (12 of was het 13?), haalden herinneringen op aan alle dartele jaren en slikten alvast iets weg, nu ze wisten dat het dadelijk was. En het konijn? Het sloeg de ogen op, rekte zich, sprong van schoot en holde monter de tuin in.