Mijn vrouw: Lopen in een groepje, het brengt telkens flarden van een ander gesprek. Alsof je aan de afstemknop van een radio draait.
“Weet je?”
“Groningen”
“Medicijnen”
Dan, achter je:
“Mijn vrouw…”
“Pijnlijk.”
Daar wil je alles van weten. Hij? Een vrouw? Wat is er pijnlijk?
Dus laat je je zakken om meer te horen, maar de rest van de groep komt over je heen.
“Kruisbek.”
“Wormen”
“Zaagsel”
“Krentenbaard”
Je werkt je weer op naar Man met Vrouw. Hij sleurt op kop, onverminderd in gesprek. Je wil alles weten, maar telkens als je bijna binnen gehoorstafstand bent, gooit hij er een schepje bovenop.