[110]
Stille avond: Ik was voor school in een Tsjechisch provincieplaatsje en zwierf met collega’s door de stad, op zoek naar een plek om te eten. We kletsten Engels, Duits, Nederlands en Tsjechisch.
We zagen een uithangbord, gingen een deur in, een schemerige trap op en kwamen in een café op de eerste met lambrisering: fel licht, tapkast, tv, voetbal aan, geluid uit. Doodse stilte, maar aan een tafel, een gezelschap, druk in gesprek in gebarentaal. Overal bewegende handen, kronkelende armen. Over de tapkast hing de waard. Hij keek toe zoals hij anders meegeluisterd had. Met een knikje wees hij ons de deur.