[111]
Geen antwoord: Ik geef les vanachter mijn laptop.
Ik stel een vraag over een opdracht.
“Wie heeft….”
Diepe stilte.
Ik herhaal mijn vraag, met een vleugje wanhoop nu.
Nog diepere stilte.
Ik noem namen.
“Zeg Dilaya, Halil, Sjoerd”
Dat levert antwoorden op, van Halil een warrig geprevel. Ik hoor geritsel, getik, het belletje van zijn app. Erger dan stilte.
“Ik kom zo bij je terug” zeg ik, ouderwetste treinconducteur en twijfel: wil ik dat zwijgen slikken?
Kom ik bij Halil terug?
Ik geef een nieuwe opdracht.
Ik schraap mijn keel om een vraag te stellen en slik hem dan toch maar in.