115 / Superman ontwaakt: Keeshond zet zijn nagels op het glas.
Binnen ziet hij Mirko en Mireille, hoofden naar elkaar gebogen.
“Daar gaan we”, fluistert hij.
Hij krast met zijn nagels langzaam over het raam, schril als nagels op een schoolbord. Ze kijken naar hem, ogen groot van schrik.
Nog eens, denkt Keeshond.
Opnieuw krast hij en nogmaals en nogmaals. Hij geeuwt, met zijn hoge piep, die resoneert in het glas.
Nu zwelt Mirko op, wordt groot en sterk als superman.
Ha, denkt Keeshond. De echte man ontwaakt.
Hij denkt aan zijn opdracht en voelt met zijn tong aan het scherpst van zijn tanden.