142 / In zwembadpas: Met een collega liep ik jaren geleden eens in zwembadpas over de derde: voorovergebogen, armzwaaiend, met reuzepassen door de gang. We bedachten een schoolkampioenschap zwembadpas. Ik zag de hogeschool voor me: alle gangen, trappenhuizen, alle academies door. Een knikkerbaan voor armzwaaiers. We mailden erover, groetten elkaar met knipoog en armzwaai.
Het plan stokte, jaren geleden dus. Maar vorige week trof ik haar.
“Nog één keer?” vroeg ik, alsof het iets heel anders betrof.
En daar gingen wij, schaterend door een verder lege gang. En nu, vijf dagen later, lach ik nog en kunnen mijn armen het zwaaien niet laten.