Het beste: Ik trof oud-collega Frans in de rij bij het Kruidvat. Die strekte zich uit tot de zelfmedicatie.
“Ik ben bij de zwangerschapstests” zei ik. “En jij?”.
“Niks geks gedaan?”
“Nee hoor.”
Even later deed ik een stap.
“De maagzuurremmers. Dat is al minder hevig.”
Hij lachte flauwtjes. Ik geloof dat hij het grapje nu pas begreep.
Toen vertelde hij dat zijn vrouw in het ziekenhuis lag, gedetailleerd, ernstig, ingewikkeld.
“We hopen er maar het beste van” zei hij. “Maar het kost wel moeite.”
Hij keek naar de medicijnen waar ik nu was (pijnstillers), wilde iets zeggen, maar slikte het weg.