Geluiden mengen: Jeroen Diepenmaat plaatste paaltjes in de stad, met een klein bordje erop: ‘Vogeleiland, Deventer: Instantcompositie #nr3.’
Daar stond ik en ik luisterde hoe de kreten van parkieten zich vermengden met het stampen van de trein naar Amsterdam en het trage getik van de stok van een oude man. Ik dacht aan Fred, die ik eens op vakantie trof. We wandelden. “Hier sliepen reeën” liet hij zien. “Kijk, haar van een jonge vos” en “luister!”. Zijn vinger schoot van boomtop naar boomtop. “Kruisbek! Goudhaan! Wielewaal!” Eerst wees hij. Daarna tuitte hij zijn lippen en floot hij de vogels nog even na.