153 / Laat me: Er werd veel veroordeeld. De Opel Kadett, een melkfles openen door beide duimen dwars door de folie-dop te drukken, lachen om André van Duyn, meezingen met Ramses Shaffy, je auto tegen de rijrichting in parkeren en met de wielen op het trottoir. Fout. Stilzwijgend veroordeeld.
Toen raakten mijn ouders bevriend met zekere Hans, die al voorgaande en allerlei andere verwerpelijke gewoontes had. Weg de oordelen, opgelost in zijn geschater en hartelijkheid. Tot de vriendschap bekoelde. Een voor een staken de oordelen hun kop weer op, onkruid na de regenbui. Alleen het meezingen met Ramses bleef. Dat liet zich niet onderdrukken